قدم به قدم با نحوه اجرای میلگرد بستر و ضوابط آن

نحوه اجرای میلگرد بستر از این رو حائز اهمیت است که در صورت اجرای ناصحیح، مقاومت مورد انتظار از دیوار تأمین نشده و عملاً هزینه‌های انجام‌شده بدون بازده خواهد بود. اجرای میلگرد بستر باید دقیق، مرحله‌به‌مرحله و مطابق ضوابط فنی انجام شود تا بتواند نقش خود را در افزایش ایمنی ساختمان ایفا کند. نحوه اجرای میلگرد بستر به این صورت است که ابتدا محل اتصال بست روی ستون یا وادار جانبی مشخص و سوراخ‌کاری می‌شود و پس از بالا آمدن دیوار تا تراز تعیین‌شده، میلگرد بستر با استفاده از قلاب یا بست به ستون یا وال پست متصل می‌شود. این فرآیند باید هم‌زمان با دیوارچینی انجام شود و اجرای آن پس از اتمام دیوار به‌هیچ‌وجه استاندارد نیست. در ادامه، نحوه اجرای میلگرد بستر را به‌صورت کامل و کاربردی بررسی می‌کنیم. اگر شما هم قصد خرید میلگرد برای پروژه‌های خود را دارید، سیوان لند به‌عنوان بزرگ‌ترین بازار آنلاین صنعت ساختمان در کشور، میلگرد مورد نیاز شما را در سراسر کشور تأمین خواهد کرد. برای خرید و یا استعلام قیمت میلگرد کافی است بر روی تصویر زیر کلیک کنید تا به صفحه دسته‌بندی میلگرد در سیوان لند هدایت شوید.

خرید و استعلام قیمت میلگرد
برای خرید و یا استعلام قیمت میلگرد همین حالا تماس بگیرید

معرفی میلگرد بستر

پیش از بررسی جزئیات نحوه اجرای میلگرد بستر، بهتر است با خود این المان سازه‌ای آشنا شویم. هدف اصلی از اجرای میلگرد بستر افزایش استحکام و یکپارچگی دیوار و مقاومت آن در برابر نیروهای جانبی به‌ویژه زلزله است. استفاده از بتن همواره به مقاومت ساختمان در برابر نیروهای فشاری کمک کرده است، اما در مورد مقاومت کششی عموما از مقاطع فولادی در بتن استفاده می‌شود. میلگرد بستر نیز دقیقاً با همین هدف، در داخل ملات دیوار قرار می‌گیرد تا مقاومت کششی و شکل‌پذیری دیوار را افزایش دهد.

میلگرد بستر

میلگرد بستر متشکل از یک جفت میلگرد آجدار به قطر 4 تا 6 میلی‌متر است که به موازات هم قرار می‌گیرند و به وسیله میلگردهای دیگری به صورت زیگزاگ (خرپا) یا عمودی (نردبانی) به هم وصل می‌شوند. طبق استاندارد فاصله‌ی این دو میلگرد موازی از هم باید 5.5، 11 یا 15 سانتی‌متر باشد. دو سر میلگرد بستر به وادارهای کناری دیوار وصل می‌شوند و رج‌های چیده شده‌ی دیوار را یکپارچه می‌کنند. جنس میلگرد‌ها یا مفتول‌های استفاده شده برای اجرای میلگرد بستر و تمامی فلزات دیگر، مثل قلاب‌ها و بست‌ها، باید از فولاد ضد زنگ یا گالوانیزه باشد. فولاد معمولی به خاطر رطوبت موجود در ملات دچار خوردگی و زنگ زدگی می‌شود. همین امر هم باعث پوسیده شدن آن و جدا شدن اتصال انجام شده می‌شود. حتی پیشنهاد می‌شود که در محل‌های جوشکاری شده، از اسپری زینک استفاده شود.

معرفی انواع میلگرد بستر

میلگرد بستر از نظر شکل ساخت و نحوه آرایش اجزای تشکیل‌ دهنده، در دو مدل اصلی تولید و در پروژه‌های ساختمانی استفاده می‌شود. تفاوت این مدل‌ها فقط در ظاهر نیست، بلکه روی رفتار مکانیکی دیوار و میزان درگیری آن با ملات نیز اثر می‌گذارد. انتخاب نوع مناسب معمولاً به نوع دیوار، شرایط اجرایی و نظر طراح سازه بستگی دارد.

1. میلگرد بستر نردبانی

در میلگرد بستر نردبانی، دو مفتول فولادی موازی در طول عضو قرار می‌گیرند و مفتول‌های عرضی به‌ صورت مستقیم و در فواصل مشخص بین آن‌ها جوش داده می‌شوند. نتیجه این اتصال، ساختاری شبیه نردبان است که دلیل نام‌گذاری این نوع هم دقیقاً همین شباهت ظاهری است. این نوع میلگرد بستر معمولاً در دیوارهایی استفاده می‌شود که ضخامت ملات کمتر است و نیاز به یک عضو سبک‌تر و ساده‌تر وجود دارد. به دلیل فرم خطی مفتول‌های عرضی، این مدل بیشتر در دیوارهای با ضخامت کم یا بلوک‌هایی با بند نازک عملکرد مناسبی دارد. از نظر اجرایی، میلگرد بستر نردبانی به‌ راحتی در بستر ملات قرار می‌گیرد و با حداقل تغییر در فرآیند دیوارچینی قابل اجرا است. همین موضوع باعث شده در پروژه‌های متداول ساختمانی استفاده از آن رایج باشد.

2. میلگرد بستر خرپایی

در مدل خرپایی، ساختار کمی پیچیده‌تر است. دو مفتول طولی مشابه مدل نردبانی در دو طرف قرار دارند، اما اتصال بین آن‌ها به‌جای خطوط مستقیم، به‌صورت مورب و زیگزاگی انجام می‌شود. این آرایش باعث ایجاد ساختاری شبیه خرپا در مهندسی سازه می‌شود. وجود این شبکه مورب باعث افزایش سختی و پایداری عضو در برابر نیروهای جانبی می‌شود. به همین دلیل، میلگرد بستر خرپایی معمولاً در شرایطی که دیوار تحت تنش بیشتری قرار دارد یا نیاز به عملکرد سازه‌ای بالاتری دارد، انتخاب می‌شود. از نظر اجرایی، این مدل به دلیل درگیری بیشتر با ملات، پیوستگی بهتری در دیوار ایجاد می‌کند و در برابر ترک‌های احتمالی عملکرد مقاوم‌تری دارد.

تفاوت میلگرد بستر نردبانی و خرپایی

اگر بخواهیم تفاوت این دو نوع را به‌ صورت کاربردی جمع‌بندی کنیم، موضوع بیشتر به میزان سختی و عملکرد آن‌ها در دیوار برمی‌گردد تا شکل ظاهری.

ویژگیمیلگرد بستر نردبانیمیلگرد بستر خرپایی
ساختاراتصال مستقیم عرضیاتصال مورب (زیگزاگی)
سختیکمتربیشتر
درگیری با ملاتمعمولیبالاتر
کاربرددیوارهای معمولیدیوارهای با حساسیت یا بار جانبی بیشتر

در عمل، هر دو نوع در پروژه‌های ساختمانی قابل استفاده هستند و انتخاب بین آن‌ها بیشتر به طراحی سازه و شرایط اجرایی وابسته است تا تفاوت‌های کلی در کاربرد.

میلگرد بستر را در چه مکان‌هایی می‌توان اجرا کرد؟

از اجرای میلگرد بستر برای مقاوم سازی دیوارها در برابر فشارها و نیروهای کششی استفاده می‌شود.و می‌توان آن را به صورت افقی یا عمودی در میان دیوارهای باربر و غیرباربر کار گذاشت. میلگرد بستر را می‌توان در انواع دیوارهای نامبرده در زیر استفاده کرد:

  • دیوار آجری
  • دیوار آجر سفالی
  • بلوک بتنی توخالی
  • بلوک سیمانی
  • بلوک ACC
  • بلوک لیکا
  • بلوک هبلکس

کاربرد میلگرد بستر

این المان فولادی با قرارگیری در بستر ملات، تنش‌های ایجادشده در دیوار را کنترل کرده و احتمال ترک‌خوردگی یا تخریب موضعی را کاهش می‌دهد. اهمیت استفاده از میلگرد بستر زمانی بیشتر مشخص می‌شود که ساختمان تحت نیروهای جانبی مانند زلزله، باد یا نشست‌های جزئی قرار بگیرد. در چنین شرایطی، دیوارهایی که فاقد مسلح‌سازی مناسب هستند معمولاً دچار ترک‌های افقی، جداشدگی از اسکلت یا حتی ریزش می‌شوند. میلگرد بستر با ایجاد پیوستگی بین اجزای دیوار، این ضعف را تا حد زیادی برطرف می‌کند. به همین دلیل امروزه اجرای میلگرد بستر در بسیاری از پروژه‌های ساختمانی، به‌ویژه در دیوارهای بلوکی و سفالی، به یکی از الزامات اجرایی تبدیل شده است. مهم ترین کاربردهای میلگرد بستر عبارتند از:

  1. افزایش مقاومت دیوار در برابر زلزله
    • اصلی‌ترین کاربرد میلگرد بستر، مقاوم‌سازی دیوار در برابر نیروهای جانبی ناشی از زلزله است. این سیستم باعث می‌شود دیوار هنگام لرزش ساختمان رفتار یکپارچه‌تری داشته باشد و احتمال ترک‌خوردگی یا فرو ریختن آن کاهش پیدا کند.
  2. کاهش ترک‌خوردگی دیوار
    • تغییرات دمایی، نشست ساختمان، انقباض ملات و تنش‌های اجرایی از جمله عواملی هستند که می‌توانند باعث ایجاد ترک در دیوار شوند. میلگرد بستر با توزیع تنش در طول دیوار، از تمرکز نیرو در یک نقطه جلوگیری کرده و احتمال ایجاد ترک‌های افقی و مورب را کاهش می‌دهد.
  3. افزایش یکپارچگی اجزای دیوار
    • در دیوارهای طویل یا دیوارهایی که با بلوک و آجر اجرا می‌شوند، اتصال مناسب بین رج‌ها اهمیت زیادی دارد. میلگرد بستر باعث می‌شود اجزای دیوار عملکرد منسجم‌تری داشته باشند و اتصال دیوار به وادار یا وال پست نیز بهتر انجام شود.
  4. تقویت دیوارهای غیرسازه‌ای
    • بخش زیادی از خسارت‌های زلزله مربوط به تخریب دیوارهای غیرسازه‌ای است، نه اسکلت اصلی ساختمان. استفاده از میلگرد بستر در این دیوارها باعث افزایش پایداری آن‌ها شده و خطر ریزش مصالح در زمان زلزله را کمتر می‌کند.
  5. افزایش طول عمر دیوار
    • دیوارهایی که به‌ درستی مسلح شده‌اند، در برابر تغییر شکل، ترک و آسیب‌های ناشی از تنش‌های محیطی عملکرد بهتری دارند. همین موضوع باعث کاهش هزینه‌های تعمیر و نگهداری در بلندمدت خواهد شد.

ویژگی‌های میلگرد بستر

میلگرد بستر به دلیل ساختار مهندسی‌شده و نقش مؤثری که در تقویت دیوارهای ساختمانی دارد، به یکی از پرکاربردترین اجزای مسلح‌کننده در دیوارچینی تبدیل شده است. این سیستم علاوه بر اجرای ساده، می‌تواند مقاومت و پایداری دیوار را بدون افزایش قابل توجه وزن سازه بالا ببرد. ویژگی‌های میلگرد بستر باعث شده استفاده از آن در بسیاری از پروژه‌های ساختمانی، به‌ویژه در مناطق زلزله‌خیز، به یک راهکار رایج و قابل اعتماد تبدیل شود.

مقاومت بالا در برابر نیروهای کششی

دیوارهای بنایی در برابر فشار عملکرد مناسبی دارند، اما در برابر نیروهای کششی و جانبی آسیب‌پذیر هستند. میلگرد بستر با قرار گرفتن در بستر ملات، بخشی از این تنش‌های کششی را جذب کرده و مانع ایجاد ترک یا گسیختگی در دیوار می‌شود.

افزایش شکل‌پذیری دیوار

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های میلگرد بستر، افزایش شکل‌پذیری دیوار هنگام زلزله است. دیوارهای مسلح‌شده در برابر لرزش‌های ناگهانی رفتار بهتری دارند و احتمال شکست ترد و ریزش آن‌ها کمتر می‌شود.

مقاومت در برابر خوردگی و زنگ‌زدگی

میلگرد بستر معمولاً از مفتول‌های فولادی گالوانیزه یا فولاد ضدزنگ تولید می‌شود. این موضوع اهمیت زیادی دارد، چون قرارگیری دائمی در ملات و رطوبت می‌تواند باعث خوردگی فولادهای معمولی شود. استفاده از پوشش گالوانیزه عمر مفید این محصول را افزایش می‌دهد و از کاهش کیفیت اتصال در طول زمان جلوگیری می‌کند.

وزن کم و اجرای آسان

در مقایسه با بسیاری از روش‌های مقاوم‌سازی دیوار، میلگرد بستر وزن کمی دارد و بدون پیچیدگی خاصی اجرا می‌شود. همین ویژگی باعث شده اجرای آن در پروژه‌های ساختمانی سرعت بالایی داشته باشد و نیاز به تجهیزات سنگین یا عملیات اجرایی دشوار نداشته باشد.

سازگاری با انواع مصالح دیوارچینی

میلگرد بستر را می‌توان در انواع دیوارهای آجری، بلوک سیمانی، هبلکس، لیکا و سفالی استفاده کرد. این انعطاف‌پذیری باعث شده در ساختمان‌های مسکونی، تجاری و صنعتی کاربرد گسترده‌ای داشته باشد.

افزایش انسجام دیوار

قرارگیری میلگرد بستر بین رج‌های دیوار باعث می‌شود اجزای دیوار به‌ صورت یکپارچه‌تری عمل کنند. این ویژگی به‌ خصوص در دیوارهای طویل یا دیوارهایی که در معرض نیروهای جانبی قرار دارند اهمیت زیادی دارد.

مقرون‌به‌صرفه بودن

در مقایسه با هزینه کلی ساخت‌وساز، اجرای میلگرد بستر هزینه نسبتاً کمی دارد، اما تأثیر آن در افزایش ایمنی و کاهش آسیب‌های احتمالی بسیار قابل توجه است. به همین دلیل بسیاری از مهندسان، استفاده از آن را یکی از اقتصادی‌ترین روش‌های تقویت دیوار می‌دانند.

روش اجرای میلگرد بستر

اجرای میلگرد بستر به دو روش افقی و عمودی انجام می‌شود:

1. اجرای میلگرد بستر به صورت افقی

در این روش، از میلگرد بستر خرپایی یا نردبانی استفاده می‌شود. میلگردها در فواصل مشخص (معمولاً هر دو رج دیوارچینی) داخل ملات قرار می‌گیرند. برای اتصال میلگرد بستر افقی:

  • در اسکلت فلزی، اتصال از طریق جوشکاری یا میخ فولادی انجام می‌شود.
  • در اسکلت بتنی، اتصال با استفاده از رول‌بولت، پلیت مدفون یا بست مکانیکی صورت می‌گیرد.

2. اجرای میلگرد بستر به صورت عمودی

در اجرای میلگرد بستر به صورت عمودی، از میلگردهای ساده یا آجدار استفاده می‌شود و نه میلگرد بستر خرپایی. میلگردها به‌صورت عمودی داخل فضای خالی بلوک‌ها قرار گرفته و با ملات پر می‌شوند. در روش عمودی دیوار به سقف وصل نمی‌شود، بلکه به سمت ناودان داخل سقف می‌رود. برای مهار میلگرد بستر عمودی از نبشی و سپری استفاده می‌شود. و این میلگردها فشاری که بر اثر انبساط و انقباض عناصر سازه بر دیوار وارد می‌شود را کاهش می‌دهد.

میلگرد بستر عمودی
در اجرای میلگرد بستر به صورت عمودی، ازمیلگردهای ساده یا آجدار به‌صورت عمودی داخل فضای خالی بلوک‌ها قرار گرفته و با ملات پر می‌شوند.

نحوه اجرای میلگرد بستر قدم به قدم

نحوه اجرای میلگرد بستر نیازمند دقت بالا و انجام محاسبات دقیق است و این کار باید طبق استانداردهای تعیین شده صورت بگیرد. نحوه اجرای مرحله به مرحله‌ی میلگرد بستر به شرح زیر است:

  1. برای اجرای میلگرد بستر به صورت افقی ابتدا باید محل‌های قرارگیری میلگردها مشخص شوند. معمولا میلگردها هر دو رج یکبار، یعنی به فاصله‌های 40 سانتی‌متری از هم، انجام می‌شوند.
  2. بعد از علامت زدن محل‌های قرارگیری میلگرد بستر اگر اسکلت بتنی بود، باید ستون‌ها را سوراخ و در آن‌ها رولپلاک گذاشته شود یا می‌توان قبل از ملات ریزی در آن پلیت جایگذاری کرد و بعد بست را به آن جوش داد. اگر هم اسکلت ساختمان فلزی بود می‌توان بست را با جوشکاری یا میخ با ستون وصل کرد.
  3. اگر عرض دیوار بیش از 4 متر بود، طبق آیین نامه 2800 باید از وال پست استفاده شود. بنابراین باید مرحله‌ی بالا را روی وال پست اجرا و میلگرد را به آن وصل کرد. برای اتصال میلگرد بستر به وال پست تنها باید از جوشکاری استفاده کرد.
  4. برای میلگرد افقی، دیوار چینی را شروع می‌کنیم و هنگام رسیدن به مکان‌های مشخص برای قرار دادن میلگردها، آن‌ها را جایگذاری و 20 سانت آخر آن را 90 درجه خم می‌کنیم تا بهتر به قلاب گیر کنند.
  5. بعد از جایگذاری میلگرد روی آن با حداقل 1.5 سانتی‌متر ملات پوشانده و سپس دیوار چینی ادامه پیدا می‌کند تا به محل میلگرد بعدی برسیم.
  6. دو مرحله‌ی بالا را تکرار می‌کنیم تا به انتهای آن برسیم. در آخر نیز دیوار به وسیله یونولیت یا پشم سنگ ضد رطوبت از تیر جدا می‌شود.
جوش دادن میلگرد بستر به ستون

اجرای میلگرد بستر در اسکلت فلزی

در سازه‌های فولادی، نحوه اجرای میلگرد بستر تا حدودی ساده‌تر است. در این نوع اسکلت، بست‌های میلگرد بستر (گیره) مستقیماً به ستون‌های فلزی جوش داده می‌شوند. نکته مهم در اجرای میلگرد بستر در اسکلت فلزی، کنترل کیفیت جوش و جلوگیری از خوردگی محل اتصال است. برای اجرای این میلگرد بستر:

  1. ابتدا ارتفاع‌های مدنظر روی ستون فلزی علامت‌گذاری می‌شود.
  2. بست‌ها با استفاده از جوش قوس الکتریکی به ستون متصل می‌گردند.
  3. قلاب میلگرد بستر داخل سوراخ بست قرار گرفته و سپس میلگرد بستر افقی روی رج دیوار قرار داده می‌شود.
  4. در نهایت با استفاده از جوش یا مفتول، اتصال نهایی برقرار می‌گردد.

اجرای میلگرد بستر در اسکلت بتنی

اجرای میلگرد بستر در اسکلت بتنی به دلیل صلبیت ستون‌ها حساسیت بیشتری دارد. در اینجا دو روش معمول وجود دارد:

  1. استفاده از رول پلاک و پیچ: پس از سوراخ‌کاری ستون بتنی با دریل، بست‌ها با پیچ و رول‌پلاک به ستون محکم می‌شوند.
  2. استفاده از میخ‌های کپسولی (تفنگ هیلتی): سریع‌ترین راه برای نصب بست در اسکلت بتنی استفاده از میخ و چاشنی است.

نکته مهم در اجرای میلگرد بستر در اسکلت بتنی این است که نباید به میلگردهای اصلی داخل ستون آسیب وارد شود.

نکات مهم در نحوه اجرای میلگرد بستر

حال که با نحوه‌ اجرای میلگرد بستر آشنا شدیم، بهتر است نکات مهم در این باره را نیز مرور کنیم.

  • قطر میلگردها یا مفتول‌های استفاده شده در میلگرد بستر باید حداقل 4 میلی‌متر و حداکثر نصف ضخامت ملات باشد.
  • حداکثر ضخامت ملاتی که برای پوشاندن میلگرد بستر می‌توان استفاده کرد 16 میلی‌متر است. که در این صورت طبق قاعده‌ی بالا حداکثر قطر میلگرد بستر نیز 8 میلی‌متر خواهد بود.
  • فاصله ردیف میلگرد بستر از ردیف بعدی خود می‌بایست حداکثر 40 سانتی‌متر (دو رج) باشد.
  • برای اتصال گیره به ستون از طریق جوشکاری، هر طرف حداقل 1 سانتی‌متر جوش داده می‌شود.
  • چون بند بستر بلوک هبلکس کمتر از 3 میلی‌متر است،‌ در صورت استفاده از آن‌ها میلگرد بستر باید به حالت نردبانی باشد تا به خوبی در ملات دفن شوند.
  • میلگردها باید از فولادی با حداقل تنش تسلیمی 450 مگاپاسکال، حداقل تنش نهایی 550 مگاپاسکال ساخته شده باشند و نسبت تنش نهایی به تسلیم باید حداقل ½  باشد.
  • میلگرد بستر و دیگر فلزات به کار رفته برای اتصال آن باید ضد زنگ باشند.
  • به منظور انسجام بیشتر باید از میلگردهای آجدار استفاده شود.
  • در دیوارهایی که طولشان 40 برابر ضخامتشان است باید از جایگزین میلگرد بستر استفاده کرد.

وزن میلگرد بستر و فرمول محاسبه آن

وزن میلگرد بستر یکی از مشخصات مهم این محصول است که هم در برآورد هزینه پروژه و هم در محاسبات اجرایی اهمیت دارد. اطلاع از وزن میلگرد بستر به پیمانکار و مهندس پروژه کمک می‌کند مقدار دقیق موردنیاز را محاسبه کرده و از افزایش پرت مصالح یا خرید اضافی جلوگیری شود. وزن این محصول به عواملی مانند قطر مفتول، نوع میلگرد بستر، عرض آن و طول شاخه بستگی دارد. طبیعی است که با افزایش قطر مفتول یا ابعاد میلگرد بستر، وزن نهایی نیز بیشتر شود.

فرمول محاسبه وزن میلگرد بستر

برای محاسبه وزن میلگرد بستر معمولاً از فرمول استاندارد وزن مفتول فولادی استفاده می‌شود. این فرمول بر پایه قطر مفتول طراحی شده و وزن هر متر میلگرد را مشخص می‌کند.

فرمول محاسبه وزن میلگرد بستر

در این فرمول:

  • W = وزن هر متر میلگرد بر حسب کیلوگرم
  • d = قطر مفتول بر حسب میلی‌متر

این رابطه بر اساس چگالی فولاد و استانداردهای رایج تولید میلگرد به دست آمده و یکی از متداول‌ترین روش‌های محاسبه وزن میلگرد و مفتول فولادی محسوب می‌شود.

مثال محاسبه وزن میلگرد بستر

فرض کنید قطر مفتول میلگرد بستر ۴ میلی‌متر باشد. در این حالت: W=42 /162=0.098 kg/m یعنی وزن تقریبی هر متر مفتول برابر با ۰٫۰۹۸ کیلوگرم خواهد بود. از آنجایی که میلگرد بستر از چند مفتول تشکیل می‌شود، وزن نهایی شاخه به تعداد مفتول‌ها و طول آن نیز بستگی دارد.

عوامل مؤثر بر وزن میلگرد بستر

وزن میلگرد بستر در همه مدل‌ها یکسان نیست و چند عامل اصلی روی آن تأثیر می‌گذارند:

عاملتأثیر بر وزن
قطر مفتولافزایش قطر باعث افزایش وزن می‌شود
طول شاخههرچه طول بیشتر باشد وزن نهایی بیشتر است
نوع میلگرد بسترمدل خرپایی معمولاً سنگین‌تر از نردبانی است
عرض میلگرد بسترافزایش عرض باعث مصرف فولاد بیشتر می‌شود
نوع مفتولفولاد گالوانیزه ممکن است وزن متفاوتی داشته باشد

ضوابط اجرای میلگرد بستر

اجرای میلگرد بستر فقط به قرار دادن چند مفتول فولادی داخل ملات محدود نمی‌شود، بلکه این سیستم باید مطابق ضوابط اجرایی و آیین‌نامه‌ای اجرا شود تا بتواند عملکرد واقعی خود را در افزایش مقاومت دیوار نشان دهد. اجرای غیراصولی میلگرد بستر نه‌ تنها باعث افزایش استحکام دیوار نمی‌شود، بلکه در برخی موارد می‌تواند باعث ایجاد ضعف در اتصال دیوار و کاهش کیفیت دیوارچینی شود. ضوابط اجرای میلگرد بستر معمولاً بر اساس نوع دیوار، ارتفاع و طول آن، نوع اسکلت ساختمان و جزئیات سازه‌ای تعیین می‌شود. رعایت این نکات در ساختمان‌های واقع در مناطق زلزله‌خیز اهمیت بیشتری دارد.

فاصله اجرای میلگرد بستر در دیوار

یکی از مهم‌ترین ضوابط اجرای میلگرد بستر، رعایت فاصله مناسب بین ردیف‌ها است. در اجرای متداول، میلگرد بستر معمولاً هر دو رج دیوارچینی یا حدود هر ۴۰ سانتی‌متر یک‌بار داخل ملات قرار می‌گیرد. این فاصله باعث می‌شود تنش‌های ایجادشده در طول دیوار به‌صورت یکنواخت توزیع شده و احتمال ترک‌خوردگی کاهش پیدا کند. در برخی پروژه‌ها ممکن است مهندس طراح با توجه به شرایط سازه، فواصل متفاوتی را در نقشه‌ها مشخص کند.

ضخامت ملات روی میلگرد بستر

میلگرد بستر باید به‌ طور کامل داخل ملات مدفون شود تا در معرض رطوبت و هوا قرار نگیرد. به‌طور معمول حداقل ضخامت ملات روی میلگرد بستر حدود ۱٫۵ سانتی‌متر در نظر گرفته می‌شود. پوشش ناکافی ملات می‌تواند باعث خوردگی فولاد و کاهش دوام اتصال در طول زمان شود.

ضوابط اتصال میلگرد بستر به ستون و وال پست

دو سر میلگرد بستر باید به‌ صورت مناسب به اجزای قائم مانند ستون، وادار یا وال پست متصل شوند تا دیوار عملکرد یکپارچه‌ای داشته باشد. در سازه‌های فلزی، اتصال معمولاً با جوشکاری یا استفاده از بست فلزی انجام می‌شود. در اسکلت بتنی نیز از رول‌بولت، پلیت یا بست مکانیکی برای مهار میلگرد بستر استفاده می‌کنند. در دیوارهای طویل که نیاز به وال پست وجود دارد، اتصال صحیح میلگرد بستر به وال پست اهمیت زیادی دارد؛ زیرا بخش زیادی از عملکرد لرزه‌ای دیوار به همین اتصال وابسته است.

استفاده از میلگرد بستر در دیوارهای بلند و طویل

طبق ضوابط اجرایی، در دیوارهایی که طول یا ارتفاع زیادی دارند باید تمهیدات تقویتی بیشتری در نظر گرفته شود. در بسیاری از این موارد استفاده از وال پست در کنار میلگرد بستر الزامی است تا از کمانش یا تخریب دیوار در برابر نیروهای جانبی جلوگیری شود. به‌ طور معمول در دیوارهای با طول زیاد، تنها استفاده از میلگرد بستر کافی نیست و باید جزئیات مهاربندی مطابق نقشه سازه اجرا شود.

استفاده از میلگرد بستر گالوانیزه

تمامی اجزای فلزی مورد استفاده در سیستم میلگرد بستر باید در برابر خوردگی مقاوم باشند. به همین دلیل معمولاً از مفتول‌های گالوانیزه یا فولاد ضدزنگ استفاده می‌شود. رطوبت موجود در ملات و شرایط محیطی می‌تواند باعث زنگ‌ زدگی فولاد معمولی شود و به مرور زمان اتصال دیوار را تضعیف کند. استفاده از میلگرد بستر گالوانیزه تا حد زیادی این مشکل را برطرف می‌کند.

اجرای هم‌زمان با دیوارچینی

یکی از نکات مهمی که گاهی در پروژه‌ها نادیده گرفته می‌شود، اجرای همزمان میلگرد بستر با عملیات دیوارچینی است. میلگرد بستر باید هنگام اجرای رج‌های دیوار داخل ملات قرار گیرد و اجرای آن پس از تکمیل دیوار اصولی و استاندارد نیست. به همین دلیل محل نصب بست‌ها و تراز اجرای میلگرد بستر باید پیش از شروع دیوارچینی مشخص شده باشد.

ضوابط اجرای میلگرد بستر عمودی

در اجرای عمودی، از میلگردهای ساده یا آجدار استفاده می‌شود و مدل‌های خرپایی و نردبانی کاربردی ندارند. این میلگردها داخل حفره بلوک یا فضای مشخص‌ شده در دیوار قرار گرفته و سپس با ملات یا گروت پر می‌شوند. اجرای عمودی بیشتر در دیوارهایی کاربرد دارد که نیاز به تقویت موضعی یا افزایش مقاومت در برابر تغییرشکل‌های جانبی دارند.

جمع بندی

استفاده از میلگرد بستر در دیوار ساختمان باعث افزایش مقاومت آن در برابر زمین لرزه می‌شود و از فرو ریختن موضعی آن جلوگیری می‌کند. نحوه اجرای میلگرد از آن بابت اهمیت دارد که اجرای غیر اصولی آن کارایی و مقاومت لازم را به عمل نمی‌آورد و حتی در مواردی می‌تواند دیوار چینی را با مشکل رو به رو کند. فراموش نکنید که خرید مصالح باکیفیت و استاندارد، نیمی از راه ایمن‌سازی سازه است. ما در سیوان لند بستری فراهم کرده‌ایم تا شما بتوانید بهترین قیمت میلگرد را مشاهده و خریداری کنید. برای اجرای میلگرد بستر باید محل قرارگیری یا همان محل وصل شدن آن به ستون طبق استانداردها از پیش تعیین شود و در هنگام دیوار چینی میلگرد بستر بین اجزای دیوار قرار داده شود.

قطر میلگرد مورد استفاده برای میلگرد بستر باید چقدر باشد؟

قطر میلگرد یا مفتول مورد استفاده برای میلگرد باید حداقل 4 و حداکثر 8 میلی‌متر باشد.

میلگرد بستر را به چند صورت می‌توان اجرا کرد؟

میلگرد بستر را می‌توان به دو صورت افقی و عمودی اجرا کرد. که در روش افقی در حین دیوارچینی به صورت افقی میان ملات دیوار قرار می‌گیرد و در روش افقی به صورت افقی بین فضاهای خالی بین بلک‌ها قرار داده می‌شود.

میلگرد بستر را در چه مکان‌هایی می‌توان اجرا کرد؟

میلگرد بستر را می‌توان در انواع دیوارهای آجری، آجر سفالی، بلوک بتنی توخالی، بلوک سیمانی، بلوک ACC، بلوک لیکا و بلوک هبلکس اجرا کرد.

3.7/5 - (3 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *