در آخرین قوانین وضع شده برای آسانسور در مقررات معماری و شهرسازی ساختمان، به موضوع الزام آسانسور برای چند طبقه اشاره شده است و می‌گوید که برای چه تعداد طبقات نصب آسانسور الزامی است و تعداد طبقات ساختمان از چه عددی بیشتر شود باید تعداد دستگاه‌های آسانسور را افزایش داد.
الزام آسانسور برای چند طبقه
الزام آسانسور برای ساختمان‌های چند طبقه مشخص می‌کند که در ساختمان‌های سه طبقه یا ساختمان‌هایی که ارتفاع آن‌ها از کف ورودی ساختمان بیش از ۷ متر است، حتما می‌بایست یک دستگاه آسانسور نصب شود. و آسانسور نصب شده باید برای افراد با کم توانی جسمی یا معلولیت مناسب باشد. از آم‌جایی که در هر ساختمانی که نیاز به نصب آسانسور دارد، باید حداقل یکی از آسانسورها ویلچربر باشند، پس آسانسور تعبیه شده در ساختمان‌هایی که تنها یک آسانسور برای آن‌ها کافی است، باید حتما ویلچربر باشد.
هم‌چنین الزام آسانسور برای چند طبقه می‌گوید که اگر ساختمان ۸ طبقه باشد، یا ارتفاع آن از کف ورودی اصلی بیش از ۲۸ متر باشد، باید دو دستگاه آسانسور نصب شود. در ساختمان‌های با تعداد طبقات کمتر نیز در صورتی که تعداد واحدهای موجود در هر طبقه بیش از ۴ واحد بود، به دو آسانسور نیاز است.
الزام آسانسور برای چند طبقه ایجاب می‌کند که در ساختمان‌های با ارتفاع بیش از ۲۱ متر از سطح کف ورودی اصلی، حتماً یکی از آسانسورهای نصب شده، آسانسور برانکاردبر باشد، که این آسانسور باید در تمامی طبقات توقف داشته باشد و با علامت مخصوصی از سایر آسانسورها قابل تمایز باشد. البته در تعیین تعداد و ابعاد آسانسور برای ساختمان، حداقل مساحت راه پله و آسانسور نیز ملاک است و باید به قانون آسانسور در آپارتمان نیز دقت شود.
چندی پیش رئیس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای شهر تهران در مصاحبه‌ای که در خصوص عدم نصب آسانسور در برخی از ساختمان‌ها توسط مالکان داشت اظهار کرد که امروزه دیگر مانند گذشته هزینه نصب آسانسور در برابر هزینه تمام شده ساختمان زیاد نیست؛ بلکه حتی قیمت آسانسور نسبت به ارزش افزوده‌ای که برای ساختمان به همراه دارد بسیار پایین است.
به جز صرفه اقتصادی نداشتن عدم نصب آسانسور، آسانسورهای سه طبقه و بیشتری که آسانسور ندارند، طبق قانون شهرداری برای نصب آسانسور مورد جریمه قرار می‌گیرند و به آن‌ها پروانه پایان کار نیز تعلق نمی‌گیرد. به جز آن، برای گرفتن پروانه‌ی پایان کار، تمامی آسانسورهای نصب شده باید مطابق استاندارد آسانسور باشند و گواهینامه استاندارد اولیه دریافت کنند.
نتیجه گیری
الزام آسانسور برای چند طبقه ایجاب می‌کند که برای ساختمان‌های سه طبقه و بیشتر (ساختمان‌هایی که ارتفاع آن‌ها از کف ورودی اصلی بیش از ۷ متر است) حتما یک دستگاه آسانسور نصب شود. هم‌چنین لازم است برای ساختمان‌های ۸ طبقه و بیشتر (ساختمان‌هایی که ارتفاع آن‌ها از کف ورودی اصلی بیش از ۲۸ متر است) دو دستگاه آسانسور نصب شود، حتی اگر از نظر تعداد ساکنین و حجم ترافیک ساختمان یک دستگاه کافی باشد.
الزام آسانسور برای چند طبقه می گوید که برای ساختمان‌هایی که نیاز به نصب آسانسور دارند، باید حداقلی یک آسانسور ویلچر بر نصب شود. علاوه بر آن لازم است که در ساختمان‌هایی که ارتفاع آن‌ها بیش از ۲۱ متر است، حداقل یک آسانسور برانکارد بر نصب شود.
۲ پاسخ
سلام
اگه ارتفاع هر طبقه را ۳٫۲ در نظر بگیریم ( بر اساس مبحث ۴ که بیشتر از اون نمی‌تونیم در نظر بگیریم) ساختمان ۷ طبقه( ارتفاع طول مسیر حرکت ۱۹٫۲) یدونه ویلچر بر لازمه اگه ۸ طبقه در نظر بگیریم (۲۲٫۴) دو آسانسور که یکی هم حتما برانکارد بر لازمه . سوال من اینه پس کدوم ساختمانه که فقط یدونه برانکارد بر لازمه ؟ یعنی به محض اینکه تازه وارد ۲۱ متر میشیم دو آسانسور لازم میشه
سلام، ممنون از دقتتون 🙏
این تناقض فقط وقتی پیش میاد که همه‌ی طبقات دقیقا ۳٫۲ متر و کف ورودی هم طبقه همکف باشه. در عمل خیلی ساختمان‌ها این طور نیستن؛ مثلا همکف تجاری با ارتفاع بیشتر (مثلا ۴٫۵ متر) + چند طبقه مسکونی روی آن، می‌تونه طول مسیرش از ۲۱ متر رد بشه بدون این که تعداد طبقات به ۸ برسه. در این حالت فقط یک آسانسور لازمه ولی باید برانکاردبر باشه. همین طور ساختمان‌های اداری/درمانی که ارتفاع طبقه‌شون بیشتر از ۳٫۲ متره، یا آسانسورهایی که به زیرزمین/پارکینگ هم سرویس میدن، زودتر از رسیدن به ۸ طبقه از مرز ۲۱ متر می‌گذرن.