یاسر پوست فروش فرد، عضو هیأت‌رئیسه سازمان نظام مهندسی ساختمان فارس، درباره مسیر ورود مهندسان جوان به بازار حرفه‌ای مطرح کرد. ورود مهندسان جوان به بازار کار با یک مسئله آشنا همراه است: برای پذیرش مسئولیت، سابقه و تجربه اهمیت دارد، اما فردی که تازه وارد حرفه شده هنوز فرصت کافی برای ساختن این سابقه نداشته است.
تجربه حرفه‌ای در محیط واقعی پروژه شکل می‌گیرد
به گفته پوست فروش فرد، بخش مهمی از تجربه حرفه‌ای در محیط واقعی پروژه به دست می‌آید. نمی‌توان انتظار داشت همه مهارت‌های لازم یک مهندس فقط از راه آموزش نظری یا گذراندن دوره‌های آموزشی کسب شود.
راهکار: مسیر ورود تدریجی به پروژه
یکی از راهکارهای مطرح شده، ایجاد مسیر ورود تدریجی به پروژه برای مهندسان جوان است. در این مسیر، فرد از ابتدا مسئولیت کامل یک پروژه را بر عهده نمی‌گیرد. او متناسب با دانش و توانایی خود، مسئولیت‌های مشخصی را زیر نظر افراد باتجربه تجربه می‌کند.
برای مثال، می‌توان از فعالیت‌های محدودتر شروع کرد و پس از ارزیابی عملکرد، دامنه مسئولیت‌ها را افزایش داد. در این مدل، مهندس جوان هم در محیط واقعی یاد می‌گیرد و هم سابقه‌ای بر پایه فعالیت واقعی خود می‌سازد.
نقش مهندس باتجربه در کنار نیروی تازه وارد
حضور یک مهندس باتجربه در کنار نیروی جدید بخش مهمی از این فرایند است. در چنین ساختاری:
- مهندس جوان فقط مشاهده‌گر نیست و مسئولیت مشخص دارد.
- نتیجه کار او بررسی می‌شود.
- در صورت وجود اشکال، امکان اصلاح و یادگیری فراهم است.
ثبت منظم سابقه فعالیت‌ها
به گفته او، بهتر است نتیجه این فعالیت‌ها قابل ثبت باشد. اگر مهندس جوان پروژه‌هایی را که در آنها حضور داشته، نوع مسئولیت، مدت فعالیت و مهارت‌های کسب‌شده را منظم ثبت کند، به تدریج سابقه‌ای حرفه‌ای، واقعی و قابل ارائه خواهد داشت.
این مدل می‌تواند از یک دوره مشخص ورود به پروژه آغاز شود و بر اساس ارزیابی عملکرد، فرد را به سمت مسئولیت‌های تخصصی‌تر هدایت کند. هدف، حذف اهمیت سابقه نیست؛ هدف ساختن مسیری است که فرد بتواند سابقه را به‌صورت واقعی به دست آورد.
انتقال تجربه میان نسل‌های مهندسی
پوست فروش فرد معتقد است این شیوه علاوه بر کمک به مهندسان جوان، به انتقال تجربه میان نسل‌ها هم کمک می‌کند. مهندسان باتجربه دانش عملی خود را منتقل می‌کنند و نیروهای جدید با دانش روز و نگاه تازه وارد پروژه می‌شوند.
جمع‌بندی
تجربه حرفه‌ای از جایی آغاز می‌شود که اولین فرصت واقعی کار فراهم شود. بنابراین در کنار آموزش و ارزیابی، طراحی مسیری مشخص برای نخستین تجربه کاری می‌تواند یکی از راه‌های مؤثر برای شکل‌گیری تدریجی نیروهای حرفه‌ای در صنعت ساختمان باشد.
